Help, deze shit had ik toch al gehad met mezelf😅

 

Help, deze shit had ik toch al gehad met mezelf?

Herken je dat? Het gevoel dat je wéér in het zelfde stukje zit met jezelf? Het gevoel dat wéér dezelfde pijn opkomt en dat wéér dezelfde littekens opengaan? Zodra je het onderkent, is de neerwaartse spiraal al in gang gezet.

Ik krijg dan zo’n alles-overtuigend stemmetje in mijn hoofd dat zegt dat ik niet deug en dat ik het niet kan. Ik weet niet hoe dat met jouw stemmetje gaat, maar de mijne bevestigt mijn gevoel maar al te graag! Zo duik ik vol overgave in mijn oude ellende en is de cirkel weer rond.

Maar weet je dat het soms ook gewoon een groeiproces is? Soms moet die pijn jouw uitdagingen duidelijk maken. En met wat inzicht komen ze dan getransformeerd weer terug. Je herkent de pijn nog wel, maar je wordt er niet meer helemaal in ondergedompeld.

In een nieuw kader zien die oude problemen of uitdagingen er ineens heel anders uit… Soms is het goed om te onderkennen welke stappen je allemaal hebt gezet en wat je gaandeweg al hebt geleerd. Misschien ben je ondertussen juíst wel heel goed geworden in iets wat je vroeger niet kon!

Als je de volgende keer denkt “Help, deze shit had ik toch al gehad met mezelf” is het goed om eens achterom te kijken en te beseffen wat je allemaal al hebt gedaan. En zeg dan tegen dat stemmetje dat je trots bent!

 

Groeipijn

Groeipijn 

Herken jij dat ook, dat je steeds weer hetzelfde gevoel hebt waarin je vastloopt? Als een trigger komen dezelfde situaties telkens terug op je pad. Wéér voel je die angst, wéér heb je pijn van je oude wonden en wéér krijg je dat gevoel dat je zo klein maakt.

Maar bedenk je dan dat je niet enige bent. We stoten allemaal onze neus en we lopen allemaal schrammen en littekens op. Daardoor groei je.

Op het moment dat je zo’n litteken opdoet, bedenk je dat je dát nooit meer mee wilt maken. Daarom is het een natuurlijke reactie dat je wegduikt als je diezelfde pijn herkent. Je kijkt dan met je oude “littekenbril” naar die situatie. Maar die bril kun je afzetten. Je kunt vanuit het nu naar die situatie kijken. Is het wel dezelfde pijn of ben je ondertussen een aantal stappen verder?

Is het niet zo dat die situaties terugkomen op je pad om je te laten groeien? Dat kun je zien als je je niet verschuilt achter die oude littekenbril, maar hem opzij legt. Als je met een frisse blik de confrontatie aangaat. Pijn is niets meer of minder dan groeipijn.

Iedere situatie is anders, al is het in detail. En het is mooi als je dat kunt zien!